|
|
| |
| |
| |
| Nieuwe hype in Zieuwent, vrouwen op de mountainbike |
Stoer, avontuurlijk en gezellig zijn de sleutelwoorden
ZIEUWENT - In Zieuwent is een bloeiende mountainbikevereniging Velocé, waar relatief veel vrouwen lid van zijn. Ze vinden het gezellig om samen te ploeteren door de modder en intussen te genieten van de buitenlucht. Deze vrouwen vinden mountainbiken stoer, avontuurlijk en vooral gezellig. Mijn vriendinnen halen mij over om een keer een tocht mee te fietsen. Omdat ik altijd wel in ben voor iets nieuws ga ik deze uitdaging aan. Wel heel bijzonder dat er zoveel vrouwen lid zijn. Welk geheim schuilt hierachter?
Mijn eerste voorbereiding is de aanschaf van een mountainbike. Ik kom terecht bij fietsspecialist Paul Knippenborg, die tevens de grote initiator is achter de Velocé club. Omdat ik nog niet zeker weet of mountainbiken mijn nieuwe sport is, wil ik niet zoveel geld uitgeven. Geen enkel probleem, aldus Paul. Een voordeel van het mountainbiken is dat je kunt beginnen met een tweedehandsfiets of een voordelig nieuw model. Paul laat mij een blitse tweedehands rode mountainbike zien, net mijn lievelingskleur, en ook nog eens een passend frame. Dit is een goed begin.
Ik krijg een kop koffie aangeboden en stel Paul de vraag waarom er zoveel vrouwen lid zijn van de Velocé. Paul legt enthousiast uit: ”Vrouwen willen graag sturing en goede instructies bij het mountainbiken“. Verder zoeken vrouwen nieuwe uitdagingen en willen ze weleens een andere sport beoefenen. Fietsen maakt mensen gelukkig en het geeft ze een gevoel van vrijheid. Ook de sfeer is bepalend. De clubleden komen, na de training en de tocht altijd bij elkaar in Café het Witte Paard, voor een gezellige nazit.
Dat gezellige past wel bij me. Ik schrijf me in bij de club en schaf het clubtenue aan (korte broek met zeem, lange broek, shirt met korte mouwen, één shirt met lange mouwen en een windjack) tegen een gering bedrag, dankzij de sponsors. Het bestuur van de Velocé heeft sponsors bijeengebracht om de kledingkosten zo laag mogelijk te houden. Hiervoor krijgt de sponsor publiciteit op het shirt, via de website en andere media. Als je als leden allemaal dezelfde kleding draagt, geeft dat herkenning en het gevoel dat je ergens bij hoort. Een ander voordeel is, dat je fiets automatisch verzekerd is voor schade ten gevolge van een ongeval tijdens het fietsen. En je krijgt korting op het inschrijfgeld bij toertochten.
Na de aanschaf van mijn fiets, raadt Paul me aan om een zesdaagse cursus voor beginnende mountainbikers te volgen. Hierin leer je de fietstechnieken, je bouwt conditie op en je krijgt tips op voedingsgebied. Het lijkt me inderdaad wel verstandig om behendig over een boomstronk te springen in plaats van ertegen aan te fietsen. Via de clubwebsite kan ik verder op de hoogte blijven van het laatste nieuws en andere informatie. Op de site staan alle tochten vermeld en er is een prikbord waar je een verslag of anekdote achter kunt laten. Als er een fietsvakantie, informele avond, bandenplak avond of iets anders wordt georganiseerd, is de opkomst altijd groot, volgens Paul.
Bizarre tocht
Ik heb de cursus erop zitten en ga mijn eerste tocht fietsen. Zondag, staat op de website, vertrek om 8.00 uur bij de kerk. Ik zal er zijn. Zaterdagavond ga ik laat naar bed. Na een onrustige nacht loopt `s morgens om 7.00 uur de wekker af. Ik ben gespannen. Belachelijk natuurlijk, want ik heb ruim tien jaar topsport volleybal gespeeld en heb dus wel voor hetere vuren gestaan. Maar dit voelt anders, onwennig en nog redelijk onbekend. Ga ik het redden of had ik gisteravond die drie biertjes moeten laten staan? Dat zijn de vragen die door mij heen spoken.
Afwachten dan maar. Ik ga ervan uit dan mijn mentaliteit mij erdoor heen sleept. Of heb ik vandaag meer nodig? Ik trek mijn mountainbikekleding aan, pak een bidon met dorstlesser, een fruitreep, banaan en een boterham. Dan zet ik mijn mountainbike achterop de bagagedrager van mijn auto en rij naar de kerk in Zieuwent. Wat een opkomst voor zo`n klein dorp als Zieuwent! Ongeveer veertig liefhebbers hebben zich bij de kerk verzameld. En wat opvalt: heel veel vrouwen.
De hele groep gaat naar Winterswijk. De Winterswijkse fietsclub heeft een tocht uitgezet waar alle mountainbikeliefhebbers aan deel kunnen nemen. Het maakt niet uit of je bij een club hoort of individueel meefietst. Er zijn honderden mensen die deze tocht gaan fietsen. Je hebt de keuze uit 35, 45 of 55 kilometer. Het groepje dames waar ik mee fiets kiest voor 35 kilometer. We gaan nog snel even naar het toilet, zetten onze helm en bril op en starten de tocht. We trappen in een gangetje van 25 kilometer over smalle kronkelende bospaden, waarop techniek belangrijk is, en wisselen dat af met lange stukken landweggetjes, waarbij conditie nodig is.
Het weer is geweldig. Wel koud, maar daar zijn we op gekleed. De zon schijnt door de bomen over het maïsland in ons gezicht. Wat een fantastisch gevoel: ik laat alles los, vergeet mijn verplichtingen en geef me volledig over aan het fietsen. Verbaasd en geïnspireerd over de uitwerking die dit mountainbiken in mij teweegbrengt. De tijd staat even stil. Het gaat goed, dit is genieten.
Aangekomen bij de pauzeplaats, ongeveer op de helft van de tocht, staan de bouillon en thee klaar en mag je een stroopwafel pakken. Onze clubleden zijn goed te herkennen in hun groen-blauwe tenues. Tijdens de pauze roddelen, lachen en kletsen we. En, vermeldenswaardig, we zien voornamelijk mannen op de mountainbike. Dat geeft ons een stoer gevoel.
De bouillon is op en we fietsen weer verder. Na een paar kilometer willen mijn benen niet meer. Jeetje, wat gaat het zwaar zeg. Ik fiets niet, ik martel. Mijn benen zijn verzuurd. Wat balen om op deze manier te mountainbiken. Hoe kan dat nou? Had ik toch dat laatste biertje niet moeten nemen? Ik doe mijn best, maar het gaat niet meer van harte. De vrouwen slepen mij erdoorheen en in een aangepast tempo fietsen we verder. Op mentaliteit en geholpen door mijn medemountainbikes finish ik. Na zo`n zware rit geeft me dat een enorme kick.
Simpelweg genieten
Weer terug in Zieuwent treffen alle mountainbikers elkaar in het café bij de kerk. We warmen ons aan de chocolademelk en sommigen nemen een halve liter tegen de dorst. Inge van het café zet een pan soep met broodjes klaar. Wat opvalt is dat iedereen zo`n voldane uitstraling heeft. De sporters zijn geïnteresseerd in elkaar wisselen ervaringen uit over de tocht. Het saamhorigheidsgevoel is groot. We hebben de discipline opgebracht om al om 8.00 uur bij de kerk te zijn, en daar genieten we nu van na. Sommigen vertellen een verhaal met een wel erg hoog blufgehalte. Ik hoor vervelende verhalen over valpartijen, maar ook persoonlijke uitingen. Alles bij elkaar bezorgt dit me een uniek clubgevoel. Rang, stand, sexe of leeftijd is niet belangrijk, iedereen telt mee. Door het uitbundige lachen en het vele vrouwengepraat spelen de vrouwen in deze ambiance onbewust een belangrijke rol. Daarentegen pronken de mannen met stoere verhalen over hoe hard ze gefietst hebben. Maar de aanwezige vrouwen laten zich niet intimideren door dit haantjesgedrag. Ze zijn namelijk zelf stoer.
Stoere vrouwen
De vrouw op de mountainbike lijkt hét toekomstbeeld in Zieuwent. Het mountainbiken is uiteindelijk wel een individuele sport. Je kunt niet gewisseld worden als het even tegenzit, zoals met volleybal. Je moet de rit zelf uitrijden. Ik vind mountainbiken grensverleggend en bijkomend voordeel: ik verbrand veel calorieën. Nu ik rondpraat hoe stoer, avontuurlijk en gezellig ik het mountianbiken vind haken steeds meer vrouwen aan. Mijn vriendinnen hadden toch gelijk. Met deze totale mix voelt de vrouw zich helemaal thuis op de mountainbike.
Volgende week zondag ben ik er weer, maar dan beter voorbereid. Want ik wil dit niet meer missen.
Wilt u lid worden van de Velocé, voor mannen en vrouwen, bel dan met Paul Knippenborg telefoonnummer 0544 – 352254
Marian Hagen (Zieuwent) |
3-3-2010 |
Gepost door: |
|
Bron: Marian Hagen
|
|
Meld fouten op pagina
|
|
|
Groenlo Lokaal Headlines | Groenlo Lokaal Archief | Zoek
|
|
|
| |
| |
|
|
